Online Psikolog | Online Terapi | Online Psikoterapi Uygulamaları - 3
Türkçe Terapi

Online Psikoterapi Uygulamaları - 3

 Dünyada ve Türkiye’de gittikçe yaygınlaşmakta olan ve geniş kitleler tarafından kullanılır hale gelen online terapiler gün geçtikçe daha da dikkat çekici hale gelmektedir. Büyük şehirlerdeki ulaşım problemleri, küçük yerleşim yerlerinde ruh sağlığı hizmetlerinin kısıtlı oluşu insanları psikolojik destek alabilmek için yeni çözümler aramaya yönlendirmiştir. 


BÖLÜM 6 ETİK MESELELER     

Psikoterapistler hangi alanda çalışırlarsa çalışsınlar, mesleklerinin etik kurallarına uymak ve etik kuralları uygulamak zorundadırlar. Online terapi uygulayan psikoterapistler için de aynı durum söz konusudur. Yüz yüze görüşmede izlenen bütün etik kurallar telefonferans, email, mesajlaşma gibi kanallardan hangisi kullanılırsa kullanılsın, online ortamdaki görüşmelerde de uygulanmak durumundadır. Bunların yanı sıra klinik yeterlilik, bilgilendirilmiş onam, dökümantasyon, ücretlendirme, finansal sözleşmeler, terapötik ilişkinin sonlandırılması, zararı önleme gibi konuların da online ortamda nasıl ele alınacağının ve çözümleneceğinin netleşmiş olması gerekir. İyi bir bilgilendirilmiş onam formunda aşağıdaki konulara değinilmiş olması gerekir: 1.     Kişinin ulaşabileceği diğer makul tedavi yöntemleri, bunların her birinin riskleri ve faydaları. 2.     Internet üzerinden sağlanan terapinin potansiyel faydaları ve kısıtlılıkları. 3.     Gizlilikle ilgili kısıtlamalar, danışanın hukuki süreçlerinden dolayı gerekebilecek zorunlu raporlamalar ve dijital dünyadaki yasa dışı bilgi kaçakları. 4.     Online psikoterapi alabilmek için asgari düzeyde gerekli teknolojik ekipmanlar. 5.     Online ortamda karşılaşılabilecek teknolojik problemler ve bunların nasıl çözümlenebileceği. 6.     Acil durumların ve krizlerin nasıl yönetileceği ve acil durumlarda danışanın yaşadığı bölgeden kiminle iletişime geçilebileceği. 7.     Seans aralarında terapiste, telefon, email, mesajlaşma kanalları gibi araçlarla nasıl ulaşılabileceği ve terapsitten gelecek yanıt süreci ile ilgili çerçevenin belirlenmesi. 8.     Her bir profesyonel hizmetin detaylı fiyatlandırması, ödemeninn nasıl yapılacağı ve seanslar arasında gelen soruların ücretlendirilip ücretlendirilmeyeceği, online terapinin sigorta kapsamında olup olmadığı ve ödeme politikası gibi bilgiler. 9.      Terapistin, terapi hizmetini sağlamaya devam edemeyeği durumlarda terapötük ilişkinin nasıl sonlandırılacağı.     Bütün bunların yanı sıra terapist sadece yetkinlik alanının dahilindeki konularda çalışabilir ve online terapi hizmeti sunabilmek için kullanacağı iletişim kanalına dair beceri ve yetkinliğe sahip olması, gerektiğinde danışanlarını online iletişim kanallarının kullanımı konusunda eğitebilmesi gerekir.     Eğitimsel perspektiften, Online Terapi hizmeti veren ruh sağlığı uzmanları, tedavilerini, profesyonel eğitimleri boyunca kazandıkları bilgi ve beceriler üzerine temellendirir (Oravec, 2000). Buna göre, internetten psikoterapi sağlayabilmek için öncelikle terapistin sahip olduğu profesyonel bilgi ve becerileri, bilgi ve bilişim teknolojilerini kullanarak aktarmayı öğrenmesi gerekmektedir Colon (1996).     Murphy ve Mitchell (1998) online psikoterapistlerin terapötik okuma, yazma ya da bibliyoterapi gibi daha fazla teknikle ilgili yetkinlik kazanması gerektiğini önermektedir. Meksika Ulusal Otonom Üniversitesi tarafından, psikoloji bölümünün altında, öğrencilere yeni gelişmekte olan online terapi ile ilgili bilgi ve beceri kazandırmak amacı ile Sanal Eğitim ve Siberpsikoloji Laboratuarı kurulmuştur. Bu laboratuar, klinik psikoloji öğrencilerine internet üzerinden kaygı ve depresif bozukluklara yönelik terapi yapmayı öğreten bir eğitim programıdır. Öğrencilere internet üzerinden tanı, tedavi ve psikolojik değerlendirme yapma prosedürlerini ve tekniklerini öğretmek ve klinik becerilerini internet üzerinden uygulayabilmelerini sağlamak gibi amaçları olan bu program pilot bir çalışmada 17 klinik psikoloji öğrencisi ile denenmiştir. Üç dönem boyunca devam eden bu eğitim programı öncesi, 2. Dönem sonu ve 3. Dönem sonlarında öğrencilerin online terapi ile ilgili bilgileri ve klinik becerileri ölçümlenmiştir. Programı tamamladıktan sonraki bilgi durumları, programa başlamadan önceki bilgi durumlarına kıyasla %36 daha fazla iken, programın başında %15,8 olan klinik becerileri de program sonunda %83,8’e yükselmiştir (Cardenes ve ark., 2008).          

BÖLÜM 7 SONUÇ
     

Terapide teknolojinin kullanımı gün geçtikçe gelişim ve artış göstermekle birlikte psikoterapinin online ortamadaki uygulamarı da gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır. İnsanların gerek iş gerekse seyahat vesilesiyle yer değiştirmek zorunda olmaları bazen ruh sağlığı hizmetlerine ulaşımlarını zorlaştırmakta bazen de devam etmekte olan terapi süreçlerini sekteye uğratmaktadır. Bu gibi kritik dumlarda teknolojinin olanaklarından yararlanmak hem terapistin hem de danışanın faydasına olacağı gibi zamandan ve kaynaklardan da tasarruf sağlanır. Terapistler olarak gelişen teknolojileri takip etmek ve internet temelli terapiler konusunda danışanları bilgilendirmek bizim görevimizdir. İnternet temelli terapilerin avantajları olduğu kadar dez avantajlarının da var olduğunun farkına varmak, öneri ve yönlendirmede bulunurken danışanları açık bir biçimde bu avantajlar ve dez avantajlar konusunda uyarmak en önemli etik meselelerden biridir. Online terapiler bazı tanı gruplarında çok etkili olabileceği gibi diğer tanı gruplarında olumlu sonuçlar vermeyebilir ve terapötik ittifakı zayıflatabilir. Bu bağlamda online terapinin tavsiye edileceği tanı grubunu da iyi değerlendirmek ve danışanın ihtiyaç ve kişilik özelliklerini bütüncül bir biçimde analiz edebilmek önemlidir.     İnternet temelli terapilerin uygulanabilmesi için gerekli olan teknolojik donanım, bilgisayar programları, görüntülü ve sesli konferans araçları, elektronik posta ve kısa mesajlaşma araçları, ses, ışık ve görüntü gibi unurların en etkili biçimde ayarlanabilmesi gibi konularda terapistlerin bilgili olması, gerektiğinde danışanlarını da eğitip yönlendirebilmesi gerekmektedir. Ruh sağlığı alanında hizmet verenler açısından dikkat edilmesi gereken başka bir etik kural ise eğtimini ve süpervizyonunu almadığı terapi tekniklerini uygulamamaktır. Online terapiler de kendine özgü bilgi, beceri ve donanım gerektiren uygulamalar olduğundan online terapi uygulamak isteyen terapistlerin konu ile ilgili yurtiçi ve yurtdışı eğitimleri takip etmesi, eğitimlerini süpervizyonlarla desteklemesi gerekmektedir.     Tüm bunların yanı sıra online terapiler, internet ve teknoloji temelli diğer terapötik uygulamalar konusunda literatürü ve güncel araştırmaları takip ederek alanla ilgili kendini güncel tutmak ve litaratürün gelişmesine katkıda bulunmak da bizlerin sorumlulukları arasındadır.                                           

KAYNAKÇA
      

Ackerman, S. J., Hilsenroth, M. J., (2003). A review of therapistcharacteristics and techniques positively impactingthe therapeutic alliance. Clinical Psychology Review; 23, 1–33.      

Ackerman, S. J., Hilsenroth, M. J., (2001). A review of therapist characteristicsand techniques negatively impacting the therapeuticalliance. Psychotherapy: Theory, Research,Practice, Training, 38, 171–185.      

Andersson, G., Cuijpers, P., (2009). Internet-based and other computerized psychological treatments for adult depression: a meta-analysis. Cognitive  Behaviour Therapy, 38, 196–205.      

Andersson, G., Waara, J., Jonsson, U., Malmaeus, F., Carlbring, P., Ost, L.G., (2009). Internet-based self-help versus one-session exposure in the treatment of spider
phobia: a randomized controlled trial.
 Cognitive Behaviour Therapy, 38, 114–120.      

Andrews, G., Davies, M., Titov, N., (2011). Effectiveness randomized controlled trial of face to face versus Internet cognitive behaviour therapy for social phobia.
Australian and New Zealand Journal of Psychiatry, 45, 337–340.      

Andrews, G., Henderson, S., Hall, W., (2001). Prevalence, comorbidity, disability and service utilisation. Overview of the Australian National Mental Health Survey. British Journal of Psychiatry, 178, 145–153.      

Barak, A., & Grohol, J. M., (2011). Current and future trends in internet-supported mental health interventions. Journal of Technology in Human Services, 29, 155-196.   

Barnett, J. E., (2010). The practice of psychology in the digital age. Plenary presentation at the 118th Annual Convention of the American Psychological Association, San Diego, CA.      

Barrett-Lennard GT (1981). The empathy cycle: refinement of anuclear concept. Journal of Counseling Psychology, 28, 91.        

Bergstrom, J., Andersson, G., Ljotsson, B., Ruck, C., Andreewitch, S., Karlsson, A.,
Carlbring, P., Andersson, E., Lindefors, N., (2010). Internet-versus group-administered cognitive behaviour therapy for panic disorder in a psychiatric setting: a
randomised trial.
 BMC Psychiatry, 10, 54.      

Bermejo, M. (1999). Eficacia y Aplicaci on de la Terapia Cognitivo-Conductual
Vı´a Internet
. Valencia: IV Congreso Internacional de Psicologia Cognitiva Conductual.      

Bordin (1979). The generalizability of the psychoanalytic concept of the working alliance. Psychotherapy: Theory, Research&Practice, 16, 252–260.       

Bouchard S, Paquin B, Payeur R et al. (2004). Delivering cognitive-behavior therapy for panic disorder with agoraphobia in videoconference. Telemedicine Journal and E-Health, 10, 13–25.      

Cárdenas, Georgina, Serrano, Berenice, Flores, Lorena Alejandra and Rosa, Anabel De la (2008). Etherapy: ATraining Program for Development of Clinical Skills in Distance Psychotherapy. Journal of Technology in Human Services, 26:2, 470 -483.

Carlbring, P., BjÃrnstjerna, E., BergstrÃm, A.F., Waara, J., Andersson, G., (2007).
Applied relaxation: an experimental analogue study of therapist vs. computer
administration.
 Computers in Human Behavior, 23, 2–10.      

Carlbring, P., Nordgren, L. B., Furmark, T., & Andersson, G. (2009). Long-term outcome of Internet-delivered cognitive-behavioral therapy for social phobia: A 30-month follow-up. Behavior Research and Therapy, 47, 848 – 850.      

Collins, K.A., Westra, H.A., Dozois, D.J., Burns, D.D., (2004). Gaps in accessing
treatment for anxiety and depression: challenges for the delivery of care.

Clinical Psychology Review, 24, 583–616.      

Colon, Y. (1996). Chattering through the fingertips: Doing group therapy online.
Women & Perfomance9, 205–215      

Constantino, M., Castonguay, L., Schut, A., (2002). The working alliance: a flagship for the ‘scientist-practitioner’ model in psychotherapy. Counseling Based on Process Research: Applying What We Know, 81–131.        

Cook, J. E., & Doyle, C. (2002). Working alliance in online therapy as compared to face-to-face therapy: Preliminary results. CyberPsychology and Behavior, 5, 95–105.

Day, S. X., Schneider, P. L., (2002). Psychotherapy using distance technology: a comparison of face-to-face, video, and audio treatment. Journal of Counseling Psychology, 49, 499–503.      

Dunstan, D. A., Tooth, S. M., (2012). Using technology to improve patient assessment and outcome evaluation. Rural and Remote Health, 12, 2048.       

Gabri, S., Mazzucchelli, L., Algeri, D., (2016). The request for psychological help in the digital age: offering counseling through chat and video counseling. Reseach Gate, June 2016.      

Greene, C. J., Morland, L. A., Macdonald, A., Frueh, B. C., Grubbs, K. M., & Rosen, C. S. (2010). How does tele-mental health affect group therapy process? Secondary analysis of a noninferiority trial. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 78, 746 –750.      

Goetter, E., M., Herbert, J., D., Forman, E., M., (2013). Delivering exposure and ritual prevention for obsessive–compulsive disorder via videoconference: clinical considerations and recommendations. Journal of Obsessive-Compulsive and Related Disorders, 2, 137–143.        

Hanley, T. (2009). Developing youth-friendly online counseling services in the United Kingdom: A small scale investigation into the views of practitioners. Counseling and Psychotherapy Research, 6, 182–185.      

Jeffrey E. Barnett (2011). Utilizing Technological Innovations To Enhance Psychotherapy Supervision, Training, and Outcomes. Psychotherapy, 48/2, 103–108. 

Johansson, R., Andersson, G., (2012). Internet-based psychological treatments for
depression.
 Expert Review of Neurotherapeutics, 12, 861–870.      

Kaldo, V., Levin, S., Widarsson, J., Buhrman, M., Larsen, H.C., Andersson, G., (2008). Internet versus group cognitive-behavioral treatment of distress
associated with tinnitus: a randomized controlled trial.
 Behavior Therapy, 39,
348–359.      

Klein, B., & Richards, J. C. (2001). A brief Internet-based treatment for panic disorder. Behavioural and Cognitive Psychotherapy, 29, 113–117.      

Knaevelsrud, C. & Maercker, A. (2007). Internet-based treatment for PTSD reduces distress and facilitates the development of a strong therapeutic alliance: a randomizedcontrolled clinical trial. BMC Psychiatry, 7:13      

Knaevelsrud, C., Brand, J., Lange, A.,  Ruwaard, J., Wagner, B. (2015). Web-Based Psychotherapy for Posttraumatic Stress Disorder in War-Traumatized Arab Patients: Randomized Controlled Trial. J Med Internet Res., 17(3), 71.      

Lange, A., Schrieken, B., Van de Ven, J., Bredeweg, B., Emmelkamp, P., Van der
Kolk, J., et al. (2000). Interapy: The effects of a short protocolled treatment of
posttraumatic stress and pathological grief through the Internet.
 Behavioral and
Cognitive Psychotherapy, 28, 175–192.      

Lester, D. (2008). The use of the Internet for counseling the suicidal individual: Possibilities and drawbacks. OMEGA, 58, 233–250.      

Mackinnon, A., Griffiths, K. M., & Christensen, H. (2008). Comparative randomized trial of online cognitive behavioral therapy and an information website for depression: 12-month outcomes. The British Journal of Psychiatry, 192, 130 –134.      

Mallen, M. J., Vogel, D. L., & Rochlen, A. B. (2005). The practical aspects of online counseling: Ethics, training, technology, and competency. The Counseling Psychologist, 33, 776 – 818.     

Marks, I., Cavanagh, K., Gega, L. (2007). Hands-on help. Computer-aided psychotherapy. New York: Psychology Press.      Morgan, R. D., Patrick, A. R., & Magaletta, P. R. (2008). 

Does the use of telemental health alter the treatment experience? Inmates’ perceptions of telemental health versus face-to-face treatment modalities.
 Journal of Consulting and Clinical Psychology, 76, 158 –162.      

Mood 24/7, http://
www.mood247, Erişim: 15 Ocak 2019.      

Murphy, L., & Mitchell, D. (1998). When writing helps to heal: E-mail as therapy.
British journal of Guidance & Counselling2621–33.      

National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE) (2006). Annual report
and accounts 2006/7.      

National Board Certified Counselors (2007). The practice of Internet counseling.
Retrieved from 
http://www.nbcc.org/webethics2.      Nezu, A., Nezu, C., Peacock, A., & Girdwood, C. (2003). Case formulation in cognitive-behavior therapyIn Behavioral Assessment (Vol. 3), Comprehensive Handbook of Psychological Assessment. New York: Wiley.

Nickelson, W. (1998). Telehealth and the evolving health care system: Strategic
opportunities for professional psychology.
 Professional Psychology: Research
and Practice29,6, 527–535.      

Norcross, J., C., Lambert, M., J., (2011), Psychotherapy relationships that work. II. Psychotherapy (Chicago, Ill.), 48, 4.      

Oravec, J. (2000). Online counseling and the Internet: Perspectives for mental health
care supervision and education.
 Journal of Mental Health9(2), 121–135.      

Palmqvist, B., Carlbring, P., Andersson, G., (2007). Internet-delivered treatments with or without therapist input: does the therapist factor have implications for
efficacy and cost?
 Expert Review of Pharmacoeconomics & Outcomes Research
7, 291–297.   &nbs Etiketler
Bir yorum yaz